Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/2415 K.2025/9048

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların sürücü, malik ve trafik sigortacısı bulundukları minübüste 03.08.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davacının sol el orta parmağının kapı dişlileri arasına sıkışarak koptuğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 7.400,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı gerçek kişilerden olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın yerinde olmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, manevi tazminatın gerçek anlamda bir tazminat olmayıp duyulan acı ve ızdırabı bir nebze de olsa dindirme amacına matuf olduğunu, zenginleşme aracı olarak düşünülemeyeceğini, bu nedenle haksız ve hukuki dayanaktan yoksun açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. cevap dilekçesinde; 03.08.2010 tarihinde davalı ... adına kayıtlı aracın ZMMS poliçesi ile müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalandığını, dava dilekçesinde sigorta şirketine ihbarda bulunulduğuna dair bir bilginin bulunmadığını, bu itibarla öncelikle açılan davanın dava şartı oluşmadığından reddine, olmadığı taktirde esastan reddine ve davanın SGK Genel Müdürlüğüne ihbarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli 2013/116 E.,2014/533 Karar sayılı ilamı ile; davanın kabulüne, 1.194,13 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden poliçede sorumlu olduğu miktarla sınırlı kalmak üzere ve dava tarihinden itibaren, davalılar ... ve ... yönünden olay tarihi olan 03.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin karar süresi içinde davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 18.06.2018 tarih, 2015/10267 E., 2018/6078 K. sayılı ilamı ile "...davacı için takdir edilen manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Anılan karara karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.11.2019 tarihli 2018/5596 E., 2019/10718 K. Sayılı ilamı ile, karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 15.910,00 TL olarak belirlendiği, mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelendiği gerekçesiyle davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 14.02.20 20... /605 E., 2020/53 K. sayılı kararı ile; bozma ilamına uyularak "...tarafların sosyal, ekonomik ve ailevi durumları, duyulan elem ve üzüntü, eylemin ağırlığı ve sonucu, zarar verenin %75 kusur oranı nazara alınarak, bozulmuş olan ruhi ve bedeni huzurun, kısmen ve imkan derecesinde yeniden elde edilmesini sağlamaya yönelik olarak, davacı taraf için zenginleşme aracı olmayacak, davalının ödeme gücünü aşmayacak şekilde hak ve nesafete göre 5.000,00 TL manevi tazminat takdirinin uygun görüldüğü" gerekçesiyle manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 22.01.2024 tarih, 2022/6429 E., 2024/836 K. sayılı ilamı ile "...Mahkemece bozma ilamına uyularak, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin davalılar ... ve ...'den 03.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Davalı ... yönünden ilk karar temyiz edilmemiş olup 10.000,00 TL'lik manevi tazminat kesinleşmiştir. Temyiz davalı ... tarafından yapılmış olmakla, bozma ilamının davalı ...'e teşmil edilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 13.12.20 24... /475 Esas, 2024/849 K. sayılı kararı ile; bozma ilamına uyularak, davacının maddi tazminat talepleri bakımından, ulaşım harcaması, kazanç kaybı ve bakım gideri tazminatı yönünden daha önce karar verilmiş ve kesinleşmiş olması nedeniyle yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talebi bakımından davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminat bakımından ... hakkında verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den 03.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; takdir edilen yargılama gideri ile vekalet ücretinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat ile manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemenin 30.12.2014 tarihli 2013/116 E., 2014/533 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, anılan karar süresi içinde davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 18.06.2018 tarih, 2015/10267 E., 2018/6078 K. sayılı ilamı ile "...davacı için takdir edilen manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak "...tarafların sosyal, ekonomik ve ailevi durumları, duyulan elem ve üzüntü, eylemin ağırlığı ve sonucu, zarar verenin %75 kusur oranı nazara alınarak, bozulmuş olan ruhi ve bedeni huzurun, kısmen ve imkan derecesinde yeniden elde edilmesini sağlamaya yönelik olarak, davacı taraf için zenginleşme aracı olmayacak, davalının ödeme gücünü aşmayacak şekilde hak ve nesafete göre 5.000,00 TL manevi tazminat takdirinin uygun görüldüğü" gerekçesiyle manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anılan kararı davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 22.01.2024 tarih, 2022/6429 E., 2024/836 K. sayılı ilamı ile "...Mahkemece bozma ilamına uyularak, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin davalılar ... ve ...'den 03/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Davalı ... yönünden ilk karar temyiz edilmemiş olup 10.000,00 TL'lik manevi tazminat kesinleşmiştir.

Temyiz davalı ... tarafından yapılmış olmakla, bozma ilamının davalı ...'e teşmil edilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacının maddi tazminat talepleri bakımından daha önce karar verilmiş ve kesinleşmiş olması gerekçesiyle yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talebi bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından daha önce yapılan temyiz başvurusu sonucu kararın lehine bozulduğu, bu haliyle kararın kendisi bakımından kesinleştiği, hesaplanan vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin de kendi lehine kesinleşmiş olduğu dikkate alındığında, mahkemece, yargılama giderlerinden sadece davalı ...'in sorumlu tutulması ve vekalet ücretinin de daha fazlasına hükmedilmesi bozma nedeni ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK geçici 3. maddesi atfıyla uygulanan 1086 sayılı HMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile;

İlk Derece Mahkeme kararının 9 ncu bendinin çıkartılarak yerine; "492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 427,60 TL karar harcının 111,10 TL'si peşin olarak alındığından mahsubu ile bakiye 316,50 TL karar harcının davalılar ... ve ...'den alınarak Hazineye gelir kaydına," şeklinde yazılmasına,

İlk Derece Mahkeme kararının 10 uncu bendinin çıkartılarak yerine; "Davacı tarafından yatırılan 111,10 TL peşin harcın davalılar ... ve ...'den alınarak davacıya verilmesine," şeklinde yazılmasına,

İlk Derece Mahkeme kararının 11 inci bendinden yer alan ; "Davacı vekilinin hizmet ve mesaisine karşılık hesap edilen taktiren 5.000,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, ibaresinin tamamen karardan çıkartılmasına, yerine "Davacı taraf davada vekille temsil olunduğundan mahkemenin 2019/605 Esas - 2020/53 Karar sayılı ilamında manevi tazminat için belirlenen 3.400,00 TL vekalet ücretinin davalılar ... ve ...'den müteselsilen alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına,

İlk Derece Mahkeme kararının 13 üncü bendinin çıkartılarak yerine; "Davacı tarafından sarfedilen; 21,15 TL başvurma harıcı, 1.050,00 TL bilirkişi ücreti, 1.173,50 TL tanık, posta, tebligat, müzekkere gideri olmak üzere toplam 2.244,65 TL yargılama giderinin kazanıp kaybetme oranına göre hesap edilen taktiren 372,61 TL yargılama giderinin davalılar ... ve ...'den alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına," şeklinde yazılmasına kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,