Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/2577 K.2025/11270

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın kusuru nedeniyle meydana gelen trafik kazasında karşı araç sürücüsünün vefat ettiğini bu nedenle davacıların destekten yoksun kaldığını açıklamış, ıslah dilekçesiyle birlikte eş ... için 215.559,37 TL, anne ... için 72.736,66 TL, baba ... için 50.508,88 TL, çocuk ... için 53.864,68 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, kazada sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, ... için 215.559,37 TL, ... için 72.736,66 TL, ... için 50.508,88 TL, ... için 53.864,68 TL destekten yoksun kalma tazminatının 08.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın müterafik kusur yönünden kabulüne, davanın kısmen kabulü ile ... için 172.447,50 TL, ... için 58.189,33 TL, ... için 40.407,11 TL, ... için 43.091,75 TL destekten yoksun kalma tazminatının 08.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, hesap raporunda belirlenen payların yüksek olduğunu belirtmiştir. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; temerrüt tarihinin hatalı belirlendiğini, desteğin ikinci çocuğu olacağı varsayımı ile hesap yapılmasının hatalı olduğunu, müterafik kusur indirimi yapılmaması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu sürücünün vefatı nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 52 nci maddesi uyarınca zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış (müterafik kusur hâli söz konusu) ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. Müterafik kusura ilişkin savunma bir def’i olmadığından bu yönde bir savunma olmasa da resen dikkate alınması gerekir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 78 inci ve Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 150 nci maddesi uyarınca motosiklet sürücülerinin kask takma zorunluğu bulunmaktadır.

Destek motosiklet sürücüsünün kask takmadan seyahat ettiğinin anlaşıldığı belirtilerek tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmıştır. Ancak dosyanın incelemesinde, sürücünün ölü muayene tutanağında müteveffanın baş ve boyun bölgesinde yapılan harici muayenesinde herhangi bir lezyon saptanmadığı, ölüm sebebinin büyük ekstremite yaralanması ve batın iç kanama sonucu meydana geldiği belirtilmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince müterafik kusur indirimi yapılmadan tazminat hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR