Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/4085 K.2025/6762

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.09.2019 tarihinde davacı yayaya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazası sonucunda davacının yaralandığını, sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalının davacının talebini reddettiği 16.02.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 390.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen aracın varlığının somut delillerle ispat edilemediğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 390.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 01.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulüne, diğer itirazlarının reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm kısmının vekalet ücretine ilişkin bendinin düzeltilmesine, davacı lehine 11.520,00 TL (1/5 oranında) nispi vekalet ücretine hükmedilmesine, kararın düzeltilmiş şekliyle aynen icrasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen aracın varlığının somut delillerle ispat edilemediğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davalı tarafından davacıya 2020.E.23733 sayılı tahkim dosyası kapsamında geçici iş göremezlik tazminatı ödendiğini, eldeki davada ise davacıya teminat limitinin tamamının ödenmesine karar verildiğini, bu haliyle teminat limiti aşılarak hüküm kurulmuş olduğunu, davalının adli tıp raporu ücretinden sorumlu olmadığını, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı yayaya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazası sonucu yaralanan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dosyadaki bilgi ve belgeler ile davaya konu kazaya ilişkin ceza soruşturma dosyası kapsamına göre sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı kazada davacının yaralandığının anlaşılmasına, maluliyet raporunun mevzuat hükümlerine uygun hazırlanmasına, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına,

kaza tarihinde sakatlanma için 390.000,00 TL, tedavi için 390.000,00 TL olmak üzere iki ayrı teminat limitinin bulunmasına, geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatının tedavi teminatı kapsamında olup, eldeki dosyada sakatlık teminatı kapsamında 390.000,00 TL’ye hükmedilmesine, teminat limiti aşılmaksızın hüküm kurulmuş olmasına, adli tıp raporu ücretinin yargılama gideri kapsamında hüküm altına alınmasının isabetli olmasına, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin doğru olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR