Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/4258 K.2025/11551

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkiline yaya halde iken meçhul aracın çarptığını, davacının yaralandığını, aynı gün hastaneye başvurduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının faizi ile tahsilini talep etmiştir.Yargılama sırasında dava değerini 410.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın ispatlanması gerektiğini, davacının usulüne uygun başvuru yapmadığını, maluliyet raporunu, kusuru kabul etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların kusur durumunu tespite yarayacak belge bulunmadığından yeni deliller ile komisyona veya mahkemeye başvuru hakkı saklı kalmak üzere davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 99.142,33 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 23.03.2022 tarihi itibari ile hesaplanacak yasal faizi ile birlikte ...’ndan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, %75 kusuru kabul etmediklerini, kök rapora itiraz üzerine ek hesap raporu alınarak tazminatı 410.000,00 TL olarak ıslah ettiklerini bu miktar üzerinden değerlendirme yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, kazanın ispatlanamadığını, dosyadan el çekilmesi gerektiğini, maluliyet raporunu, hesap raporunu ve hükmedilen faizi kabul etmediklerini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, plakası tespit edilemeyen aracın yaptığı trafik kazası sonucu davacı yayanın yaralanması nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin aşağıdaki 2 ve 3 numaralı bentler ile davalı vekilinin aşağıdaki 4 numaralı bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Eldeki davada kazaya ilişkin olarak kaza tespit tutanağı düzenlenmiş ise de kusur dağılmı yapılmamış, kaza yeri krokisi resmi görevlilerce çizilerek, ifadelere göre de olayın oluşumu izah edilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyetince dosya kapsamında tarafların kusur dağılımını tespite yönelik belge bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.Davacı vekili karara itiraz etmiştir. İtiraz Hakem Heyetince kusur dağılımına ilişkin rapor alınmış plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün kazanın oluşumunda %25, davacı yayanın %75 kusurlu olduğu tespitine göre de davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz incelemesi sırasında eldeki dava dosyasına Uyap üzerinden gönderilen aynı kazadan kaynaklı olarak taraflar arasında görülüp sonuçlanan 27.11.2022 tarihli 2022/İHK-60947 sayılı Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti dava dosyasında ise davacının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talep ettiği, davacı yayanın %50, meçhul araç sürücüsünün %50 kusurlu olduğunun kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne kesin olmak üzere karar verildiği görülmüş, kararın taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair belgeye rastlanmadığı gibi, temyiz edilip edilmediği anlaşılamamıştır.

Bu halde, davacının geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri dosyasındaki %50'şer kusurlu olduğuna yönelik karar kesinleşmiş ise taraflar yönünden güçlü delil teşkil edeceğinden, bu kararın kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

3. 27.08.2022 tarihli hesap raporunda davacının sürekli iş göremezlik tazminatının 396.569,33 TL olduğu tespit edilmiş, davacı vekili SGK hizmet dökümündeki gelirinin ortalamasının asgari ücrete oranının hatalı ele alındığını ileri sürerek rapora itiraz etmiştir. Ek bilirkişi raporunda 416.603,39 TL sürekli iş göremezlik tazminatı tespit edilmiş, davacı vekili poliçe teminat limitine göre 410.000,00 TL üzerinden dava değerini ıslah etmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince ek rapor dikkate alınmadan, asıl raporda belirlenen zarar üzerinden davalının %25 kusuruna göre, davanın kısmen kabulü ile 99.142,33 TL sürekli iş göremezlik tazminatına hükmedilmiştir. Ancak varılan sonuç hatalı olmuştur. Zira ek rapordaki davacının gelirine yönelik tespit dosya kapsamına uygundur. Bu yön gözetilmeden hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4. Davalı vekilinin diğer temyizi yönünden;

Hesap bilirkişinin kök ve ek raporunda, davacının sürekli iş göremezliğine ilişkin işlemiş bilinen dönemi, kaza tarihi olan 30.01.2020 tarihinden itibaren başlatılarak sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplanmıştır. Hakem heyetince kök rapora itibar edilerek hüküm tesis edilmiştir. Ne var ki varılan sonuç hatalıdır; zira davacının 120 gün olan geçici iş göremezliğine ilişkin tazminatının Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nin 27.11.2022 tarih ve 2022/İHK-60947 sayılı dosyasından 4.649,00 TL olarak hüküm altına alınarak davanın kabulüne kesin olmak üzere karar verildiği görülmüştür. Ancak Uyap üzerinden temyiz incelemesi sırasında dosyaya gönderilen evraktan kararın taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair belgeye rastlanmadığı gibi, temyiz edilip edilmediği anlaşılamamıştır.

Şu halde, davacının geçici iş göremezlik davasına ilişkin kararın kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak sonucuna göre de geçici iş göremezlik süresi kaza gününden itibaren 120 gün olduğundan, sürekli iş göremezlik tazminatının bu tarihin bitiminden itibaren başlatılarak hesap yapılması bu yönde yukarıdaki 3. bentteki bozma sebebi de gözetilerek ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olmuştur.

VI. KARAR