Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/4411 K.2025/12494

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve yeniden esas hakkında inceleme yapılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 28.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra elektronik dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 28.01.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendinde, 353. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararların temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir. Temyize konu edilen hususun temyiz edilemeyen kararlardan olması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararın kesin olduğu belirgindir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu kararın onanması gerekir.