Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/6976 K.2025/11827

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.05.2025 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle reddine, davalılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Kararı temyiz eden davacı vekilinin 05.05.2025 tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin 14.05.2025 tarihli kararıyla temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlıdır ve ona tabidir. Asıl tarafın temyiz ettiği kararın temyizi kabil değilse (HMK m.362), karşı (kendi temyiz süresini geçirmiş olan taraf) taraf cevap dilekçesi (katılma yolu) ile hükmü temyiz edemez. Temyiz yoluna başvuranın temyiz talebi Yargıtay tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın temyiz talebi de reddedilir (HMK. m.366, 348/2).

Davalı taraf kararın kendisine tebliği üzerine süresinde temyiz isteminde bulunmayıp davacının temyizine katılmak suretiyle temyiz dilekçesi vermiştir. Davacı vekilinin temyiz talebi feragat nedeniyle reddedildiğinden usulüne uygun temyizin varlığından söz edilemeyeceğine göre, katılma yolu ile kararı temyiz eden davalılar vekilinin de 6100 sayılı HMK’nun 348 inci maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.