Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/6994 K.2025/9259

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile, 147.899,36 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne 1.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin istemlerinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafın talebi sürekli/geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderine ilişkin olup kaza tarihi olan 29.10.2012 tarihi itibariyle sakatlık halinde ve sağlık gideri nedeniyle kişi başı poliçe teminat limiti 225.000,00'er TL olup davacı aleyhine reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.