Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/8002 K.2025/11777

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacının sübut bulan davasının kabulü ile; davacı eş ... için 172.661,14 TL, çocuklar ... için 701,49 TL, ... için 2.664,29 TL, ... için 5.421,05 TL, ... için 18.552,03 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... . vekilinin davacılar ..., ..., ... yönünden istinaf başvurusunun reddine, davalı ... . vekilinin davacılar ... ve ... yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda esas ve karar numarası belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, buna göre: davacılar ... ve ... yönünden davanın reddine, davacılar ... için 701,49 TL, ... için 2.664,29 TL, ... için 5.421,05 TL olmak üzere toplam 8.786,83 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılar ..., ... ve ... 'ye verilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafın talebi destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkin olup kaza tarihi olan 20.01.2011 tarihi itibariyle ölüm halinde kişi başı poliçe teminat limiti 200.000,00 TL olup davacılar aleyhine reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.