Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/8709 K.2025/12172

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 28.01.2022 tarihinde davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortacısı olduğu aracın yaptığı trafik kazasında araçta yolcu konumunda bulunan davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.001,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuran tarafça sunulan raporun mevzuata aykırı tanzim edildiğinden başvurunun usulden reddi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sunulan maluliyet raporu 12 aylık süre dolmadan alındığından başvurunun reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; davacının yaralanmasına bağlı olarak 12 aylık sürenin beklenmesine gerek olmadığı ancak sunulan raporun usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; sunulan raporun müvekkilinin muayenesinin yapılması sureti ile alınmış, kaza ile illiyeti gösterir, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlenmiş hukuken geçerli ve karara esas alınması gereken bir rapor olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda başvuran tarafça sunulan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 20.10.2023 tarihli raporunda Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca davacının maluliyeti maksillofasiyal çoklu fraktürler, nazal fraktür ve cilt kesisi yaralanması olarak %12 olarak belirlenmiş, ancak davacıda oluşan yara izlerinin yeri, niteliği ve vücut yüzeyinin yüzde birinden fazla alanı kaplayıp kaplamadığı belirtilmemiştir.

Hükme esas alınan rapor her ne kadar kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğe göre alınmışsa da raporu düzenleyen heyette davacının yaralanmasına bağlı olarak kulak burun boğaz uzmanı ve cilt uzmanının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince, başvuru sahibinin tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumuna müracaatla, fiziki muayenesi yapılarak Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, dosya kapsamında yer alan maluliyet raporları da irdelenerek, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli ve içinde kulak burun boğaz uzmanı ve cilt uzmanının da bulunduğu şekilde oluşturulacak bir heyetten yeni bir rapor alınarak sonucuna göre (davalı tarafın temyiz etmiş olması karşısında davacı yönünden usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak) bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR