Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/9187 K.2025/13841

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı davacının yaralanarak malul kaldığını, ilk aşamada % 5,2 oranında maluliyeti olduğunun tespit edildiğini, Nizip 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/437 Esas sayılı dosyasında verilen 19.07.2016 tarihli karar ile müvekkiline 13.992,84 TL ödenmesi gerektiğine hükmedildiğini ancak davacının maluliyetinin artarak %15 olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, bedel artırım dilekçesiyle talebini fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 39.950,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Nizip 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli 2015/437 Esas ve 2016/426 Karar sayılı kararının kesinleşmiş olup kesin hüküm itirazında bulunduklarını, kesin hükme binaen 14.10.2016 tarihinde 20.998,23 TL ödeme yapıldığını, müvekkili yönünden kesinleşmiş hüküm ve lehine usuli müktesep haklar mevcut olup başvurunun reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunu kabul etmediklerini, kesinleşmiş mahkeme ilamında davacının % 50 oranında kusurlu olduğunun belirlendiğini, davacının emniyet kemeri kullanmaması nedeniyle ayrıca zararın artmasına neden olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 39.950,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 25.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince; maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, müterafik kusura dair delil bulunmadığı ve vekalet ücretinin doğru olduğu gerekçesiyle davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 08.05.2024 tarihli ve 2023/10552 Esas, 2024/4414 Karar sayılı ilamıyla; aynı olaya ilişkin davacı tarafından Nizip 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 2015/437 Esas sayılı dosyasında maddi tazminat davası açıldığı dikkate alındığında 5684 sayılı Kanun'un 30. maddesinin on dördüncü fıkrası gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının itirazının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı kaldırılarak bozma ilamı gereğince başvurunun usulden karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacıda meydana gelen maluliyet artışı nedeniyle kesin hüküm bulunmayıp maluliyet artışı yönünden yeniden bir tazminat talep edildiğini, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 24.08.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR