Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/9780 K.2025/17150

Avukat ..., Avukat ...

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... sevk ve idaresindeki ticari aracın müvekkiline çarpması neticesinde müvekkilinin %24 oranında kalıcı maluliyete uğradığını, meydana gelen olayda davalı ...'ın tam kusurlu olduğunu, diğer davalının ise ruhsat sahibi olması sebebiyle müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu, ayrıca davacının uğramış olduğu zararı Güvence Hesabından karşıladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin 16.09.2015 tarih ve 2015/112 Esas, 2015/852 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, 7.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen 16.09.2015 tarih ve 2015/112 Esas, 2015/852 Karar sayılı karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 04.02.2021 tarih ve 2019/5137 Esas, 2021/801 Karar sayılı ilamı ile "Dosya kapsamından, davacı vekilince, davacı için 25.000,00 TL manevi tazminat talep edildiği, mahkemece 7.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Manevi tazminatın değerlendirilmesinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de gözönünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutara hükmedilmesi gerekmektedir.

Bu bakımdan somut olayda olayın meydana geliş şekli, davacının maluliyet oranı dikkate alındığında davacı için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir " şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi'nce bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde 27.09.2023 tarih ve 2021/62 Esas, 2023/113 Karar sayılı kararı ile; davacı tarafın maluliyet raporu deliline dayanması üzerine davacının Adli Tıp Kurumuna sevki için yazı yazılarak kendisine kesin süre verildiği, verilen kesin süreye rağmen Adli Tıp Kurumuna tekrar başvurusu gerekip de başvurmadığı, 15.02.2023 tarihli duruşma deprem nedeniyle ertelenmiş ise de depremden sonraki celsede ve son celsede kendi üzerine düşen ATK'ya başvuruyu yerine getirmediğinin ATK yazı cevabından öğrenildiği,

davacı kendi üzerine düşen ispat yükünü ATK'ya başvurmayarak celse kaybına neden olması üzerine HMK madde 94 ve usul ekonomisi ilkesi gereği 7.celsede verilen kesin sürede yerine getirmediği depremden sonra dahi iki celse verilmesine neden olup maluliyet durumu ispat edilemediğinden manevi zararın da dosya kapsamıyla ispat edilemediği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. II. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen 27.09.2023 tarih ve 2021/62 Esas, 2023/113 Karar sayılı karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2024/134 Esas, 2024/5442 Karar sayılı ve 29.05.2024 tarihli ilamı ile. "Dosya kapsamından davacı tarafından daha önce Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/188 E. sayılı dosyası ile ... aleyhine dava açıldığı, bu davada 5.000,00 TL maddi tazminat talep edildiği, davalının %30 kusuru ve davacının %28 maluliyetine binaen 11.662,34 TL tazminata karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının maluliyet tazminatına ilişkin aynı mahkemece 2013/188 E. sayılı dosyada verilen kararın maluliyet oranının belirlenmesi bakımından bu dosya yönünden de güçlü delil teşkil ettiği dikkate alınarak yeniden rapor alınmadan tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair hüküm kurulması doğru olmamıştır" şeklindeki gerekçesi ile karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kısmen kabulüne, 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde; meydana gelen olayda davacının ağır kusurlu olduğunu, bu nedenle olayda kusurunun bulunmadığını ve tazminat sorumluluğu olmadığını, hükmedilen tazminat miktarının çok yüksek olduğunu, davacı tarafın zenginleşmesini sağlayacak bir miktara karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasına talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaya konumunda bulunan ve yaralanan davacının manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR