Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2026/600 K.2026/1615

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalı ... Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Tic. A.Ş. vekili ve davalı .... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Eldeki davada davalının, ihtiyari dava arkadaşı olan davacılara yönelik talebi bakımından temyiz sınırı her bir davacı lehine kabul edilen tutar açısından ayrı ayrı belirlenecektir. Temyiz eden davalı .... vekili hükmedilen maddi tazminatlar yönünden sorumlu tutulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... için 254.029,40 TL davacı ... için 2.367,13 TL, davacı ...için 4.764,29 TL maddi tazminat hükmedilmiştir.

Bu durumda temyiz eden davalı .... yönünden her bir davacı için kabul edilen maddi tazminat miktarları Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığından, karar davalı .... yönünden kesin niteliktedir.