KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2006/12875 E., 2010/4465 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2010
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Zorla ırza geçmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2006 gün ve 2003/256 Esas, 2006/199 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm tarihinde 18 yaşını bitirmeyen sanık hakkında hükmün CMK.nun 185. maddesi uyarınca kapalı oturumda açıklanması yerine açık tefhimi telafisi mümkün bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
... Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının 14.10.2005 günlü raporu ile "Post Travmatik Stres Bozukluğu" tanısı konulan mağdure hakkında TCK.nun 103/6. maddenin uygulanabilirliği yönünden; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'ndan, suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma meydana gelip gelmediğine dair rapor alınıp; bundan sonra 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve tüm bunların gerekçelerine de yer verilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Sanığın suç tarihindeki yaşı ve hükmedilen ceza miktarına nazaran 15.07.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanamayacağının tartışmasız bırakılması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2006/12875, K. 2010/4465, 9 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama