Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/13859 K.2010/4446

Irza geçme ve alıkoyma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda; eylemlerinin ırz ve namusa tasaddide bulunmak ile reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak olarak kabulüyle mahkümiyetine dair, Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 29/11/2005 gün ve 2005/149 Esas, 2005/288 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay CGK.nun Dairemizce de benimsenen 12.02.2008 gün ve 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı kararı gereğince sonuç ceza miktarları itibarıyla sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 765 sayılı TCK.nun açıkça lehe olduğu belli olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle kurulan hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında ırz ve namusa tasaddide bulunmak suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Reşit olamayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,