Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/3616 K.2010/2434

Zorla ırza geçmek ve sarkıntılık suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; zorla ırza geçmekten beraetine ve sarkıntılıktan açılan davada lehe kabul edilen cinsel taciz suçundan mahkümiyetine dair, Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/06/2005 gün ve 2004/580 Esas, 2005/78 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 28/03/2006 günlü tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, sanığın zorla ırza geçmek suçundan beraetine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme gelince;

Sanığın oluşu kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 105/1. maddesine uyduğu ve aynı Yasanın 73. maddesi gereğince bu suçun şikayete tabi olup zarar göreni gerçek kişi olduğundan CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri gözetilerek 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması,

sonuçsuz kalması durumunda hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,