Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/4721 K.2010/2823

Şehevi amaçla reşit kadını kaçırma ve ırz ve namusa tasaddi suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.07.2005 gün ve 2003/252 Esas, 2005/126 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Reşit kadını şehevi amaçla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığın oluşa uygun olarak silahla işlediği kabul edilen zorla ve cinsel amaçla mağdureyi kaçırıp alıkoyma eyleminin temas ettiği 5237 sayılı TCK.nun 109/2, 109/3-a ve 109/5. maddelerine göre temel cezanın alt sınırda tayini, artırım ve indirimlerin ise en lehe oranlar üzerinde yapılması halinde dahi açıkça aleyhe sonuç doğurması nedeniyle bu Kanunla ilgili uygulamanın kararda gösterilmemesinin sonuca etkili bulunmadığı nazara alınarak tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Irz ve namusa tasaddi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına ve bunu doğrulayan tanık Cemal Akpınar'ın beyanlarına göre sanığın suçu silah tehdidiyle gerçekleştirdiği ve oluşun mahkemece de bu şekilde kabul edildiği, olayda 5237 sayılı TCK.nun 102/1 ve 102/3-d maddelerinin uygulanmasını gerektiren nitelikli halin bulunması nedeniyle şikayete tabi olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 102/1. madde de bu suçun takibinin şikayete bağlanmasından dolayı 5237 sayıl Kanunun lehe olabileceğine ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,