KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2006/4783 E., 2010/2855 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2010
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Irza geçmeye teşebbüs, zorla kaçırıp alıkoyma ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçlarından mahkümiyetine ve sarhoşluk eyleminin ise 5326 sayılı Yasanın 35. maddesindeki suçu oluşturduğunun kabulüyle 50. YTL. idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2005 gün ve 2004/207 Esas, 2005/143 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında, saldırgan sarhoşluk suçundan dolayı 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 35. maddesine göre tayin olunan 50. YTL. idari para cezasından ibaret hükmün aynı Yasanın 29. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığı cihetle CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilmesi mümkün görülmekle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve tüm bunların gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2006/4783, K. 2010/2855, 12 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama