KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2006/7127 E., 2010/3232 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2010
Karar Metni
241 kelime·1 dk okuma
Zorla ırza geçme, kaçırıp alıkoyma ve tehdit suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ...,... ve ...'in zorla ırza geçme ve kaçırıp alıkoyma suçlarından, sanık ...'ın ise şartlı tehdit suçundan beraetlerine dair, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.02.2003 gün ve 2002/95 Esas, 2003/11 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ... ve ... haklarında zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Sanığa isnat olunan ve 765 sayılı TCK.nun 188/1. maddesinde düzenlenen şartlı tehdit suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu,
zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.10.2002'den itibaren inceleme gününe kadar beş yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, bu arada zamanaşımını kesen veya durduran bir sebebin bulunmadığı gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
...
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2006/7127, K. 2010/3232, 3 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama