Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/7298 K.2010/3386

Irza geçme ve kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; eylemleri çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliğinde görülerek bu suçlardan mahkümiyetlerine dair, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.10.2005 gün ve 2005/144 Esas, 2005/170 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşumu kabul edilen çocuğun basit cinsel istismarı (ırz ve namusa tasaddi) suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu ve suç tarihi 21.06.2002’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların suç tarihindeki yaşı ve hükmolunan ceza miktarları nazara alındığında 15.07.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi ile 5560 ve 5728 sayılı Kanunlarla değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

.../...

-2-

...