Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/933 K.2010/775

Zimmet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; bir kısım zimmet eylemlerinden beraetine ve bir eylemin ise görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2005 gün ve 2004/83 Esas, 2005/59 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Köy halkından olmak dışında bir sıfatı bulunmayan, 442 sayılı Yasa uyarınca köy derneği tarafından köy tüzel kişiliğini temsile yetkili kılınmadığı anlaşılan müştekinin sanık muhtar hakkında zimmet suçundan açılmış bulunan kamu davasına katılma olanağı olmayıp, mahkemece verilen katılma isteminin kabulüne ilişkin kararında hukuken geçerliliği bulunmadığından, müştekinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle; sanık müdafiin görevi kötüye kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyizi ile sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde "zaman bakımından uygulama" 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise "lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı TCK.nun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde, 5728 sayılı Yasanın 562. maddenin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinin ise 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;

5237 sayılı Kanunun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı CMK hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,