Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/10553 K.2011/25450

Rüşvet verme suçundan sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda; mahkûmiyetine dair, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/03/2006 gün ve 2003/184 Esas, 2004/144 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 232/2-c. maddesine aykırı olarak, suçun işlendiği yerin gerekçeli karar başlığında gösterilmediği, yine CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK.nun 50. maddesinin 1-a. fıkrasının hüküm fıkrasında gösterilmediği anlaşılmış ise de; bu eksikliklerin mahallinde giderilebilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın daha önceden kasıtlı suçtan adli sicil kaydının bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra yürürlüğe giren CMK.nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda değerlendirme yapılması lüzumu bozma nedeni sayılmamıştır.

07/09/2004 tarih ve 2003/184 Esas, 2004/144 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, 5237 sayılı TCK yönünden yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/10/2005 tarih ve 5-2004/224839 sayılı yazısı ile iade edilmesinden sonra yeni esas numarasına kaydedilmesi gerekmesine rağmen önceki esas ve karar numaraları üzerinden yargılamaya devam olunması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni sayılmamıştır.