Karar Metni
5. Ceza Dairesi 2007/14529 E. , 2011/25103 K.
"İçtihat Metni"
Nitelikli zimmet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2007 gün ve 2001/240 Esas, 2007/377 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi: Sanık müdafiin yasal süreden sonra yaptığı duruşmalı temyiz talebinin, tayin olunan ceza miktarı da nazara alınarak CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Dosyadaki bilgi, belge, ön inceleme ve yargılama sırasında alınan raporlar ile grafoloji uzmanının mütalaası hüküm kurmaya yeterli olduğundan, tebliğnamedeki eksik soruşturma nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme uyarınca, sanığın sözkonusu eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ile sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak lehe yasa karşılaştırmasının buna göre yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ile suçu 53/1-a maddesinde belirtilen yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından ve bu hususta lehe yasayı değiştirilmeyeceğinden bozma sebebi yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itarazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2007/14529, K. 2011/25103, 8 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama