Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/3195 K.2011/22381

Rüşvet verme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık ... ile rüşvet verme ve görevli memura hakaret suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2005 gün ve 2005/81 Esas, 2005/144 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin iade kararı ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve sanık ... hakkında görevli memura hakaret suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklara isnat olunan suçların yasa maddelerinde öngörülen cezalarının tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi oldukları, mahkümiyet hükmünün verildiği 15.06.2005 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği ve bu süre içinde zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bulunmadığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek sanık ... hakkında tesis edilen hükmün mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, C.Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkındaki hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkralarındaki “TCK.nun 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece adli sicil kaydı da nazara alınarak sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,