Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/5472 K.2011/24667

Nitelikli zimmet suçundan sanıklar ... ve ...'nin yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2005 gün ve 2001/295 Esas, 2004/86 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş ve incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 14.05.2007 günlü tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle 31.10.2007 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiilerine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanıklar müdafiilerinin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

08.04.2004 gün ve 2001/295 Esas, 2004/86 Karar sayılı hükmün sanıklar müdafiileri tarafından süresi içinde temyiz edilmesinden sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yazısı ile yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nuna göre yeniden değerlendirme için 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi gereğince dava dosyasının iade edilmesi üzerine mahkemece duruşma açılıp yeni hüküm kurulurken temyiz edilen ilk kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.06.2006 gün ve 2006/172-168 sayılı Kararında belirtildiği gibi geçerliliğini yitirmiş olması nedeniyle CMK.nun 34 ve 230/1. maddelerinde belirtilen

hususların hükmün gerekçesinde gösterilmesi, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia ve savunmanın, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtların neler olduğunun, sabit görülen fiilin ve nitelendirilmesinin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve Anayasa'nın 141, CMK.nun 230/1-b-c ve 289/1-g maddelerine de aykırı olarak yetersiz gerekçeyle ve önceki hükme atıfta bulunur şekilde hüküm kurulması,