Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/5499 K.2011/23182

Zimmet suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’nın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar Seydi, ... ve Tayfun’un atılı suçtan beraetlerine, sanık ...’ın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüyle 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca mahkümiyetine dair, Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/12/2005 gün ve 2005/294 Esas, 2005/404 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...’ya isnat olunan basit zimmet suçunun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/3. maddesinde belirlenen 10 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen sorgu tarihi olan 27/07/1999 ve inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi hükmü de gözetilerek mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,