Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/6595 K.2011/25886

Zimmet ve cürüm eşyasını kabul etmek ve satmak suçlarından sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'un zimmet, sanık ...'in ise cürüm eşyasını kabul etmek ve satmak suçundan mahkümiyetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2006 gün ve 2005/520 Esas, 2006/190 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkındaki mahkümiyet hükmünün incelenmesi sonucunda;

Sanığın üzerine atılı ve mahkemece oluşumu kabul olunan cürüm eşyasını kabul etmek ve satmak suçunun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, en son suç tarihi olan 05.01.2000'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkındaki mahkümiyet hükmünün incelenmesi sonucunda ise,

Belediye otobüs biletlerinin yolcular tarafından kullanılmasını sağlamak daha sonra tekrar kullanılmasını önlemek için imha etmek gibi görevi bulunan; bu itibarla para hükmündeki biletler üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan ve bu şekilde fiilen görevlendirilmesinde yasal engel olmadığı gibi itirazsız bu görevi yerine getirdiği anlaşılan sanığın bu biletleri imha etmeyip tekrar satarak yolcuların belediyeye ödemesi gereken bilet bedellerini mal edinmesi eylemini zimmet olarak niteleyen mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya,

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarıda yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK. lehe kabul edilerek temel ceza belirlendiği halde 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine aykırı olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/5 maddesi uygulanmak suretiyle karma uygulama yapılması,

Katılan ... Belediyesi başkanının 20.06.2000 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği bu nedenle davaya katılmasına dair kararın usulsüz olduğu anlaşılmakla, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,