KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2007/8597 E., 2010/9608 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2010
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve bu suçlara iştirakten sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2006 gün ve 2005/647 Esas, 2006/172 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ile sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Katılan vekilinin 31.03.2006 tarihli dilekçe içeriği itibariyle temyiz isteminin sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan beraet hükümlerine yönelik olduğu, 08.10.2004 günlü hükümde rızaen alıkoyma suçundan sanık ... hakkında kurulan beraet hükmünün temyiz edilmemek suretiyle kesinleştiği cihetle, sanık ... hakkında rızaen alıkoyma suçundan yeniden kurulan hüküm yok hükmünde olup hukuki geçerliliği bulunmadığından,
katılanın ve sanık ... müdafiinin bu suça yönelik ve sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirakten kurulan beraet hükümlerinin gerekçesine yönelik bir temyizlerinin olmaması nedeniyle temyizde hukuki yararları olmadığından,
katılan vekilinin fazlaya ilişkin isteminin reddine dair kısmı temyiz etmemiş olması nedeniyle 200 TL. manevi tazminatın sanık ...'dan, 200 TL. manevi tazminatın ise sanık ...'dan alınarak katılana verilmesine ilişkin hükümler ise HUMK.nun 427 maddesi uyarınca kesin olduğundan temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılan ..., ..., ... haklarında reşit olmayan mağdure ile rızaen cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirakten kurulan beraet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2007/8597, K. 2010/9608, 10 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama