Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/8688 K.2011/24254

Zimmet suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.03.2006 gün ve 2005/195 Esas, 2006/81 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kaynarca ... müdürü olan sanığın, müştekiden tahsil ettiği parayı kayıtlara intikal ettirmeden mal edindiği, müştekinin kuruma müracaatı sonucu, daire dışı bilgi ve belgelerle anılan fiilin belirlenebildiği, tahsilatı kurum kayıtlarında göstermeyerek zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarda bulunduğu ve bu suretle nitelikli zimmet suçunu işlediği nazara alınarak cezasının 5237 sayılı TCK.nun 247/2. maddesiyle artırılması lüzumuna uyulmaması,

Zimmet miktarının tamamının idari tahkikat sırasında 25.10.2002 tarihinde ödendiği anlaşılmasına karşın ödemenin kovuşturma başlamadan önce yapıldığının kabulü ile verilen cezadan 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine 248/2. maddesiyle 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin uygulanması sırasında yasa maddesi gösterilmeyerek CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

5237 sayılı TCK.nun 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin

kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken hükmolunan “2 yıl 1 ay” hapis cezasını aşacak şekilde “3 yıl” süreyle yasaklanması,