Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/10302 K.2012/5017

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme uyarınca, Gaziantep Su ve Kanalizasyon İşleri Genel Müdürlüğü veznedarı olan sanığın,

abonelerden tahsil ettiği su borçlarıyla ilgili bir kısım makbuzları bilgisayarda iptal edilmiş gibi göstererek toplam 3.200.228.212 TL'yi mal edinmesi şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak,

buna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve zimmet suçunu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca “cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına” karar verilmesi yerine,

öngörülen yasaklamanın suç sırasındaki göreviyle sınırlı tutularak yazılı şekilde cezanın infazından sonra işlemek üzere sadece “memuriyetten men” kararı verilmesi ve yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden kazanç müsaderesine karar verilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bunu da kapsayacak biçimde cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1. maddede yer alan bütün haklardan ve bunları kullanmaktan yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “TCK.

55/2 fıkrası gereğince zimmet miktarı olan 3200 YTL nin müsaderesine, ancak önceki hükümde müsadereye konu zimmet miktarı 3197 YTL olarak belirlendiginden ve aleyhe temyiz olmadığından kazanılmış hakkı gözetilerek CMK 326 maddesi gereğince sonuç olarak 3197 YTL nin müsaderesine” şeklindeki ibarenin çıkarılmak ve "TCK 53/2 maddesi gereğince hapis cezasının infazı süresince aynı maddenin 1 fıkrasında belirtilen haklardan mahrumiyetine" şeklindeki ibarenin “5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin a-b-c-d-e bentlerinde belirtilen güvenlik tedbirlerinin (hak yoksunluklarının) hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve (c) bendinde düzenlenen