KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2008/11979 E., 2011/460 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2011
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Basit zimmet suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.02.2008 gün ve 2003/125 Esas, 2008/20 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Suça konu para ve çeklerin kim tarafından alındığı, kime verildiği ve çeklerin bankadan nasıl tahsil edildiği araştırıldıktan sonra, kooperatife ait tüm defter ve belgeler ile birlikte dava dosyasının emekli Sayıştay uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetine tevdii ile; tüm iddia, savunma ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/321 Esas sayılı dosyasında yer alan 05.03.2003, 26.06.2006 ve 08.02.2005 tarihli bilirkişi raporları da nazara alınarak, alınacak rapor sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken; iddia, savunma ve dosya içinde bulunan bilirkişi raporlarının değerlendirilmediği, denetime imkan vermeyen soyut beyanlara dayalı yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Ülkü Kalelioğlu'ndan tahsil edilip uzun süre sonra hesaplara intikal ettirilen paranın nemasının zimmet miktarına dahil edilmemesi,
CMK.nun 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.06.2006 gün 2006/5-165-213 sayılı kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başladığı nazara alınarak, sanığın zimmetine geçirdiği parayı hangi tarihte ve ne miktarda ödediği karar yerinde gösterilmeden hakkında TCK.nun 248/2. maddesinin uygulanması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2008/11979, K. 2011/460, 7 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama