Beraet, mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ...’ın üzerine atılı denetim görevini ihmal suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçunun; 765 sayılı TCK'nın 203/1 madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, 16/12/2002 olan sorgu tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya içeriğine göre suç tarihleri 03/05/2002-10/06/2002 olduğu halde karar başlığında 05/12/2001-12/06/2002 olarak yazılması,
Suç tarihindeki ekonomik koşullara ve paranın satın alma gücüne nazaran zimmete geçirilen 933.20 TL'nin pek hafif değerde olduğu dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 219/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 249. maddelerinin uygulanması ve neticesine göre lehine yasa ile sonuç cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
TCK'nın 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar
hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle zimmet suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "açık ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde" bu belirtilen hak ve yetkiyi kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt doğuracak biçimde "TCK 53/5 madde uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın taktiren yarısı kadar bir süreyle sanığın sürekli süreli veya geçici bir kamu görevini üstlenmesinden yasaklanmasına" şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.