KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2008/2390 E., 2011/2801 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2011
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Nitelikli zimmet suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın eyleminin emniyeti suistimal olarak kabulü ile mahkümiyetine ve diğer sanıkların beraetlerine dair, Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2006 gün ve 2005/11 Esas, 2006/189 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 12/02/2008 günlü tebliğnamesi ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın beraetlerine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükme gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın oluşu kabul edilen emniyeti suistimal suçunun 5237 sayılı TCK.nun 73. maddesi gereğince şikayete tabi olup zarar göreni gerçek kişi olduğundan uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak,
5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması ve uzlaşmanın sonuçsuz kalması durumunda hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması lüzumu,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2008/2390, K. 2011/2801, 7 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama