Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/3667 K.2012/2519

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Tayin olunan ceza miktarına nazaran sanık ... müdafiin duruşma talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar ..., ... ve Kasım haklarında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Oluşa uygun kabul edilen ve 765 sayılı TCK'nın 203/1. maddesinde düzenlenen denetim görevini ihmal ederek zimmetin oluşumuna sebebiyet verme suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihinden itibaren bu sürenin gerçekleştiği gözetilerek,

davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde ise;

Suç tarihlerinde Nohutlu Belediyesinde tahsildar olan sanığın görevi gereği tahsil ettiği paraları gecikmeli olarak kurumun banka hesabına yatırmak suretiyle 66.670.000 lira ve 105.755.000 lira nema elde ederek bu miktarı zimmetine geçirdiği sabit ise de, dosyadaki bilgi, belge, 06/02/2003 günlü Kurum yazısı ve tanık olarak dinlenen şoförlerin beyanlarından, Belediyenin otobüs işletmeciliği sırasında encümen kararıyla bastırılan biletlerin saymana teslim edildiği, saymanın da biletleri imza karşılığı şoförlere verdiği,

takibini yaparak tahsilatı teslim alıp, bankaya yatırdığının iddia edildiği ve bu uygulamaya göre tahsildar olan sanığın olaya katılımının ne suretle olduğu, zimmet eylemini ne şekilde gerçekleştirdiği gerekçeleriyle birlikte karar yerinde gösterilmeden ve savunma da karşılanmadan bilet gelirlerinden elde edilen 3.404.200.000 lirayı da mal edindiği kabul edilerek değerin buna göre belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkümiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilirken 53/2-3. maddeleri nazara alınmadan, uygulama süreleri gösterilmeden ve infazda tereddüte neden olacak şekilde "5237 sayılı TCK'nın 53/l-a, b, c, d, e bentlerinde öngörülen haklarını kullanmaktan yoksun bırakılmasına" biçiminde karar verilmesi,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden kazanç müsaderesine hükmedilmesi,