KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2008/4055 E., 2010/1714 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2010
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Irz ve namusa tasaddide bulunmak suçundan sanık ... ile müessir fiil suçundan sanıklar ... ve ... ...’in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...’ın atılı suçlardan mahkümiyetlerine, sanık ...’in beraetine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2006 gün ve 2005/171 Esas, 2006/111 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
21.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca 2.000 TL.ye kadar olan mahkümiyete dair kararların kesin nitelikte olduğu, buna göre sanık ...’ya 765 sayılı TCK.nun 456/4, 51/2, 457/1 ve 59/2. maddelerine göre tayin olunan 2 TL.’den ibaret cezanın tür ve miktarına göre kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİ ile incelemenin sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık ...’e isnat olunan müessir fiil suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 15.01.2003 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Katılan sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2008/4055, K. 2010/1714, 2 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama