Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/6394 K.2011/2099

Irz ve namusa tasaddi ve kaçırma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK. hükümlerine göre çocuğun basit cinsel istismarı ve 765 sayılı TCK.na göre zorla kaçırıp alıkoymaktan mahkümiyetine dair, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/04/2006 gün ve 2006/5 Esas, 2006/142 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 07/04/2008 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında zorla kaçırıp alıkoymak suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan mahkümiyet hükmünün tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve mahkemenin kabulüne göre sanığın parmağını mağdurun anüsüne sokmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 103/2. maddesine uyan nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturduğu ve lehe yasa değerlendirmesinin buna göre yapılması durumunda da 765 sayılı TCK.nun 415/2 ve 59. maddelerine göre kurulacak hükmün sanık lehine olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,