Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/793 K.2011/2654

Çocuğun nesebini değiştirmeye teşebbüs suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, Çumra Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2006 gün ve 2005/316 Esas, 2006/191 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Mahkemenin 21.04.2004 gün ve 2004/110 Esas, 2004/151 sayılı kararının, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle bu sanıklar yönünden verilen mahkümiyet hükümlerinin kesinleştiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan iade sonrası sanıklar Mehmet ve Keziban hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu itibarla temyize hak kazandırmayacağından, sanıklar müdafiin sanıklar Mehmet ve Keziban hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar Emel ve Rıfat hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi de gözetilerek hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,