Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/12058 K.2012/7894

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek , gereği düşünüldü:

Akhisar Akçeşme Köyü muhtarı olan sanığın köye ait meraları 2 sürü sahibine kiraya vermek suretiyle elde edilen 850 TL ve zeytin satışından elde edilen 100 TL için eksik makbuz düzenlediği, köy kahvehanesini ihaleyle kiraya verdiği oğlundan aldığı 50 TL için makbuz düzenlemediği; köy gelirlerinin 3.052,80 TL giderlerinin.

1.178,87 TL olduğu, neticeten: 1.873,92 TL'yi zimmetine geçirme fiillerinin, tanık beyanlarının alınması suretiyle ve daire dışı bilgi ve araştırmayla saptandığı, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi sebebiyle sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçunu düzenleyen TCK'nın 247/2. maddesinin uygulanmaması ve suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere,

hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kazanılmış hak uygulaması nedeni ile iki yılın altına düştüğü, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı Kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacak olması, ayrıca sanığın adli sicil kayıtlarına göre daha önce kasıtlı suçtan mahküm olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra yürürlüğe giren, 5271 sayılı CMK'nın 5560, 5728 ve 6008 sayılı Yasalarla değişik 231. maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “Sanığın 5237 SY TCK 53/1. maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılıp "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,