Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/12527 K.2010/7763

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’ün yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine ve sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2008 gün ve 2007/97 Esas, 2008/42 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itiraza tabi olup bu aşamada temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek bu husustaki karar mahallince verilmek üzere, incelemenin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davasına konu olayda mağdureyi yaklaşık beş saat sonra serbest bırakan sanıkların olayın kolluk makamları tarafından soruşturulduğunu öğrendikleri ve bunun etkisiyle serbest bırakma iradesinin oluştuğuna dair sanıklar aleyhine somut bir delil bulunmadığı gibi mağdurenin olayın akabinde kollukta verdiği ilk ifadesinde geçen “ …daha sonra ben ağladım ve kendisini ikna ettim ve bana herhangi bir zorlamada bulunmadan beni aileme teslim etmeye karar verdi ve teslim etmek için ...’e getirdi” şeklindeki beyanı ile de bu husustaki şüphenin sanıklar lehine yorumlanması gerektiği nazara alınarak tüm sanıklar hakkında TCK.nun 110. maddesinin tatbiki gerektiği halde soyut gerekçelerle anılan maddenin uygulanmaması,

Koşulları oluştuğu halde sanıklar hakkında TCK.nun 109/5. maddesinin uygulanmaması,