Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/13575 K.2010/747

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...’nün yapılan yargılanması sonunda; kasten yaralamanın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunun unsuru olarak kabulü ile atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.05.2009 gün ve 2008/328 Esas, 2009/165 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

TCK.nun 35. maddesine göre sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için işlemeyi kasteddiği nitelikli cinsel istismar suçunu elverişli haraketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamamasının gerektiği, dosya kapsamına göre mağdurenin vücuduna organ veya sair cisim ithal etmesini engelleyen mağdurenin basit mukavemeti dışında harici bir engelin bulunmadığı,

mağdurenin “17 yaşında, evli ve hamile olduğunu söylemesi” üzerine eylemine kendiliğinden son vererek mağdureye ait evden uzaklaştığının anlaşılması karşısında, sanığın suç tarihinde henüz 18 yaşını doldurmayıp 5237 sayılı TCK.nun 6/b maddesine göre çocuk sayılan mağdureye karşı suçun icrai hareketlerinden gönüllü vazgeçtiğinin kabul edilmesi gerektiği,

sabit ve tamam olan eyleminin ise TCK.nun 103/1. maddeye uyan basit cinsel istismar suçunu oluşturacağı ve Ege Üniversitesi Hastanesi Çocuk Psikiyatri Bölümünce düzenlenen 27.02.2009 günlü rapordaki travma sonrası stres bozukluğu şeklinde tanımlanan bulguların 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesinde belirtilen beden veya ruh sağlığında bozulma niteliğinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan görüş sorulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,