KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2009/3248 E., 2012/7110 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Zimmet (sanık ... için), zimmete sebebiyet verme (sanıklar ... ve ... için
- Hüküm
- Sanık ...'in mahkümiyetine diğer sanıkların beraetine
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ...’in beraetlerine ilişkin hükümde Kanun maddeleri gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden bozma sebebi sayılmamıştır.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 4.345,30 liranın suç tarihi itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olduğu dikkate alınıp sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2009/3248, K. 2012/7110, 21 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama