Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/8501 K.2012/7898

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Adliye emanet memuru olan sanığın, dosyada bulunan Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/02/2006 tarihli yazısından anlaşılacağı üzere Cumhuriyet Başsavcılığı'nın emanetine ait, Alaşehir Akbank Şube Müdürlüğü'ndeki 0057357 numaralı hesaba para yatırmaya ve çekmeye yetkili bulunduğu,

bu yetkisi nedeniyle emanet memurluğunun bu hesabındaki 13.700 YTL tutarındaki parayı 31/07/2007 tarihinde çektiği, suça konu parayı kendisi için kullandıktan sonra 09/08/2007 günü uyarı ve ihbar olmaksızın tekrar aynı hesaba iade ettiği, yine sanığın kendi beyanında para çekmeye ve yatırmaya ilişkin dekontları attığını belirtmesi ve olayın kurum içi denetim sırasında ortaya çıkması karşısında, bu şekilde oluşan ve subuta eren eylemin TCK'nın 247/3. maddesinde yazılı olan kullanma zimmeti suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2 madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi ve 3. fıkra için ayrı bir ceza ihdas edilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kısa kararda, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulurken uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi ile ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının tamamının koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasında yazılı olan hak ve yetkilerden hangisini kötüye kullandığı belirtilmeden sanık hakkında, "5237 sayılı TCK. 53/5 md. gereğince sanığın 5237 sayılı TCK.53/1 md. de sayılan yetkilerden kamu görevini kötüye kullanması suretiyle cezanın infazından sonra işlemek üzere 1 yıl 3 ay süre ile bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına," şeklinde karar verilmesi,