Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/9155 K.2012/10475

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29/09/1987 gün ve 19589 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzüğün 1. maddesine göre havai fişeklerin kullanılmasının tüzük kapsamında bulunması,

tüzüğün deyimler başlıklı 2. maddesinin B bendinin 2 nolu alt bendinde “Şenlik, işaret, aydınlatma fişekleriyle veri işaret fişekleri, havai fişekler, patlaklı ve yıldızlı roketler ve demiryollarında uyarı amacıyla kullanılan kestane fişekleri gibi her türlü fişekler ve roketler,”in piroteknik mamul olarak nitelendirilmesi, anılan tüzüğün atış sorumluluğu başlıklı 117. maddesinin “Oyun ve eğlence aracı olan patlayıcı maddeler dışında şenlik ve işaret fişeklerinin kullanılması, bu işi bilen bir sorumlu gösterilerek yerel mülkiye amirinden izin alınmasına bağlıdır.” şeklindeki hükmü karşısında;

havai fişek atılmasının izne tabi olduğuna dair emir bulunup bulunmadığı, varsa uygulama şartları ve dosyada mevcut idari yaptırım karar tutanağı ile yapılan işlem sonucu araştırılmadan eksik soruşturma ile karar verildiğinden bahisle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; Geçmişteki hali, ilk kez suç işlemesi değerlendirilerek cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varılarak cezası ertelenen sanık hakkında gerekçesiz olarak takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinde değişiklik yapılması karşısında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi de dikkate alınarak mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,