KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2009/928 E., 2009/4246 K.·Cezanın Üst Sınırı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Mağdurun Ruh Sağlığının Bozulması Temel Cezanın Belirlenmesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2009
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 49 ]
5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 103 ]
"İçtihat Metni"
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık Eyüp'ün yapılan yargılanması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraetine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise mahkumiyetine dair, (Manisa Ağır Ceza Mahkemesi)Yıden verilen 07.08.2008 gün ve 2008/72 Esas, 2008/315 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tabi olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebligname ile Daireye gönderilmekle incelendi.
Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sınırlı olarak, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden ise re'sen ve sanık müdafiin temyiz itirazlarına hasren inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen zorla zincirleme biçimde nitelikli cinsel istismar suçuna uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza teşdit uygulanmasından dolayı 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın 49/1 ve 103/6. maddeler gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin doğru şekilde uygulanması nedeniyle de bu hususa ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2009/928, K. 2009/4246, 6 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama