Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/10912 K.2011/1965

Cinsel taciz suçundan sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan (iki kez) mahkümiyetine dair, Çubuk Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2008 gün ve 2008/231 Esas, 2008/165 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafindan istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Akli durumuna ilişkin sanığın kolluk beyanı ile müdafiin 09.07.2008 günlü temyiz dilekçesi karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak bir akıl hastalığına düçar olup olmadığının raporla tespiti ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan mütalaa alınması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın cinsel organını mağdurelere göstermekten ibaret eyleminin TCK.nun 105 ve 43/2. maddelerine göre zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı ve şikayetin devamının ise kovuşturma şartı olduğu nazara alınmadan mahkemece yasal olmayan yetersiz gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,