Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/1498 K.2012/9791

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Lehe yasa değerlendirmesi yapılırken her ne kadar iki yasanın tüm maddeleri uygulanıp sonuç cezalar belirlenmemişse de gerekçeli karar içeriği ile hükümde 5237 sayılı TCK'nın 252/1 ve 35/2. maddelerinin uygulanması halinde teşebbüse ilişkin olarak takdiren 2/4 oranında indirim yapılacağının belirtilmesi ve daha önce verilen tüm kararlarda temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine göre netice cezanın 2 yıl hapis cezası olacağı gözetilerek, 765 sayılı TCK'nın 213/1, 219/3. maddelerinin sanık lehine olduğuna ilişkin kabulün yasal ve yeterli olduğu anlaşıldığından tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

14/10/2005 tarihli hükümde temel cezanın lehe kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 213/1, 219/3. maddelerine göre belirlenmesine rağmen, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesine göre hak yoksunluğuna hükmedilmesinin ilk karardaki ceza süresi kadar kazanılmış hak teşkil edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322.