Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/1596 K.2011/286

Fuhuş suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2008 gün ve 2006/14 Esas, 2008/386 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen ve bildirdiği adrese 11.09.2008 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra 30.10.2008 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği, bu dilekçede yargılamanın yenilenmesini istemiş ise de, mahiyeti itibariyle temyiz sayılması gerektiğinin anlaşılması karşısında; kararda T.C.

Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 30.01.2007 gün ve 2007/9-18 sayılı kararında öngörülen biçimde kanun yoluna başvuru merciin gösterilmemesi nedeniyle yasal süreden sonraki başvurusu eski hale getirme yoluyla açılmış temyiz davası sayılmak suretiyle temyiz isteğinin CMUK.nun 315. maddesi uyarınca reddine dair kararın kaldırılmasına ve esastan inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yüklenen suçun genel ahlaka karşı suçlar arasında yer alması, fuhuş yaptırılan kişinin kim olduğunun hükmün gerekçesinde anlaşılması ve dosyada yer alan kimlik bilgilerinin gerektiğinde sonradan karar başında gösterilmesinin olanaklı bulunması karşısında, tebliğnamedeki “fuhuşuna aracılık edilen mağdurenin gerekçeli kararda kimlik bilgilerinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/2-b maddesine aykırı davranıldığına” ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

CMK.nun 326/2. maddesi gereğince iştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,