Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/2266 K.2010/6219

Nitelikli cinsel istismar, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanıkların nitelikli cinsel istismar eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar Mustafa ve Cafer’in bu suçlardan ve atılı fuhuş suçundan mahkümiyetlerine, sanık ...'ın ise atılı fuhuş suçundan beraetine ve hakkındaki diğer kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine dair,

Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2009 gün ve 2009/124 Esas, 2009/339 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Mustafa ve Cafer müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkındaki kamu davalarına usulen katılıp, katılan sıfatını almayan Nesrin ... vekilinin bu sanık hakkındaki hükümleri temyize hakkı bulunmadığından söz konusu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar müdafiilerin ve katılan vekilinin sanıklar Mustafa ve Cafer hakkındaki mahkümiyet hükümlerine yönelik itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında fuhuş ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik itirazlara gelince;

Ayrıntısı Ceza Genel Kurulu’nun 02.05.2007 gün ve 2007/5-253 Esas ve 2008/52 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında mağdureyi fuhuş yaptırmak üzere rızasıyla alıkoyan sanıkların hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği dikkate alınarak sanıkların alıkoyma suçundan beraeti yerine hükümlülük kararı verilmesi,