Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/4021 K.2013/410

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ilave zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 16/06/2005 tarihinden itibaren beş yıllık asli zamanaşımı süresinin 16/06/2010 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihlerinde ... Fındık Tarım Satış Kooperatifleri Birliğinin iştiraki olan ... Gıda Temizlik ve Marketçilik A.Ş.'nin Keşap şubesinde çalışan sanıklardan ...'ın 14/02/2001-11/09/2003 tarihleri arasında onun ayrılmasından sonra da sanık ...'in 01/10/2003-10/01/2005 tarihleri arasında müdür olarak görev yaptıkları, sanıklardan ... ...

Köksal'ın görev yaptığı dönemde sadece ... çalışanlarına hesap kartı açılarak sağlanan kredili mal satışından ... merkezde faaliyet gösteren ... Restaurant sahibi olan arkadaşı ... ...'i de açık hesaptan kendi tuttuğu listeyle takip yaparak yararlandırdığı, verilen malların karşılığı borcun tanıklar ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...'ın kredili hesap kartlarına işlenmesini sağladığı, bu kapsamda ...

Restauranta verilen malların 20-21/07/2002 tarihlerinde kayıt altına aldığı, bu malların bedeli olup da yukarıda ismi geçen müşteriler üzerine yazılarak takip edilen boçlardan ... ...'ın 630 TL borcunun 2003 yılı 12. ayında, ... ...'ın 514 TL borcunun 2003 yılı 11. ayında, ... ...'un 657 TL borcunun 2003 yılı 10. ayında, ... ...'in 610 TL borcunun da yaklaşık 9 ay sonra ödendiği ancak ... ...'in 370 TL ve ... ...'ın 460 TL ile ...

Restaurantın kredili hesap kartlarında gözüken 655 TL borçların ödenmediğinin tespit edildiği; mahkeme aşamasında tanık olarak dinlenen ...

Restaurantın sahibi ... ...'in arkadaşı olan sanık ... vasıtasıyla Keşap marketinden veresiye mal aldığını, başlangıçta borcunun açık hesaptan takip edildiğini daha sonra sanıkların kendi kredili hesaplarına yazdıklarını, aldığı tüm malların parasını sanıklar ...'a ödediğini, borcunun bulunmadığını belirttiği, sanıklar ... ve ...'ın görev yaptıkları dönemde tahsil edildiği halde kasaya alınmayan ve kayıtlara geçirilmeyen paralardan 876 TL'nin sanık ...'in görev yaptığı döneme ait olduğu, 8.442 TL'nin de sanık ...'in çalıştığı zaman dilimini kapsadığı, diğer iddiaların subuta ermediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından,

sanıklardan ...'ın arkadaşı olan ... ...'in satın aldığı malların parasını ödediğini belirtmesi de dikkate alındığında kredili hesap kartlarında ödenmediği anlaşılan 1.485 TL ile tahsil edildiği halde kayıtlara alınmayarak uhdesine aldığı 876 TL olmak üzere toplam 2.361 TL'yi mal edinmek suretiyle zincirleme nitelikli zimmet suçunu, sanık ...'in de kredili müşterilerden tahsil edilen 8.442 TL'yi kayıtlara kendi hesabında borç olarak göstermek suretiyle kullanarak nemasını mal edindiği bu suretle kullanma zimmeti suçunu işledikleri, zimmet miktarlarını adli soruşturmadan önce ödedikleri dikkate alınarak sanık ...'ın 765 sayılı TCK'nın 202/2,

80, 219/3, 202/3 ile 5237 sayılı TCK'nın 247/1-2, 249, 43, 248/1 sanık ...'in de TCK'nın 202/1, 80, 219/3, 202/3 ile 5237 sayılı TCK'nın 247/1-3, 249, 43, 248/1. maddelerinin ayrı ayrı uygulanarak lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,