KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2010/4430 E., 2010/6551 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2010
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Zimmet suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 28.11.2008 gün ve 2008/126 Esas, 2008/409 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde a,b,d,e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının mahküm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağının kararda gösterilmemesi, keza bu fıkrada sayılan hak ve yetkilerden hangisi kötüye kullanılmış ise, 53/5. maddesi gereğince bu hak ve yetkinin yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “Hükümlü hakkında TCK.nun 53/1-a,b maddelerindeki hakları 53/5. madde gereğince cezasının infazından itibaren takdiren 3 yıl süre ile.
53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyumluk haklarından şartla tahliyesine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılıp “Hükümlünün 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin a,b,d,e bentlerindeki hakları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hak yoksunluğundan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2010/4430, K. 2010/6551, 20 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama