Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/5504 K.2010/6982

Zimmet suçundan hükümlüler ... ve ... haklarında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2009 gün ve 2006/209 Esas, 2009/32 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden kazanç müsaderesine hükmedilmesi,

04.07.2006 tarih ve 2006/10-128 Esas, 2006/177 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu Kararında da vurgulandığı üzere; uyarlama yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinin hükümlülere yüklenemeyeceği, ancak yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, hükümlülerden kesinleşme öncesindeki yargılama giderleri ile maktu vekalet ücretinin tahsil edilebilmesi bakımından, verilen yeni kararda bu sorumluluğunun saptanması ve kesinleşen önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, hükümlüler müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,